Wat is eigenlijk….

Het corso kent een geheel eigen “jargon”. Konten, lijmen, plakken, prikken, corsokoorts, wat houdt dat in? Wat betekenen die kreten; wat gaat daarachter schuil? Op deze pagina lichten we een tipje van de sluier op. Welkom in corsoland!

Corsokoorts

Corsokoorts is een fenomeen dat bij de bouwgroepen optreedt in de aanloop naar het corso, met een piek op vooral de laatste vrijdag. Men werkt koortsachtig aan de wagens om ze op tijd af te krijgen. Tegen corsokoorts bestaat (nog) geen remedie. Als je dat eenmaal hebt opgelopen, raak je het eigenlijk niet zo makkelijk meer kwijt. Het blijft altijd latent aanwezig.
Bezoekers van het corso lopen géén direct risico, al is het in principe wel degelijk mogelijk om besmet te raken bij het zien van alle prachtige creaties die de bouwers neerzetten. Neem in dat geval snel contact op met een bouwgroep, want daar weten ze precies wat die koorts inhoudt! Ze kunnen je niet genezen, maar wel helpen. Jij hun trouwens ook!

Konten

Een dahlia wordt aangeleverd met een bolle onderkant en soms nog een stukje van de steel. Maar zo is hij niet op de wagen te bevestigen; dat blijft niet zitten! Daarom wordt hij aan de onderkant met een vlijmscherp mesje vlak gemaakt. De ‘kont’ wordt eraf gesneden; vandaar de term ‘konten’. Dan blijft hij namelijk wél goed zitten.

Lijmen

De vlak gemaakte onderkant van de dahlia wordt ingesmeerd met lijm, zodat hij goed hecht op de voorgelijmde onderlaag, die doorgaans bestaat uit papier-maché. Die lijm vervliegt en is nogal brandbaar en dat is de reden, dat er op sommige bouwplaatsen een rookverbod geldt, zéker binnen. En de lijmers zelf worden soms compleet ‘high’ van de lijmdampen.

Plakken

De gelijmde dahlia’s een voor een op het papier-maché duwen en dan maar checken of hij blijft zitten. Zo niet, dan is hij dus niet goed gelijmd. Dat is wat plakken inhoudt. Simpel eigenlijk, maar toch nog best een secuur werkje, want soms moeten ze ook nog een beetje op maat geknipt worden om te passen!

Prikken

Als alternatief voor plakken wordt er soms geprikt. Dat kan met hamer en spijkers, of met een nietpistool. De priktechniek wordt toegepast bij een ondergrond, waarop gelijmde bloemen niet goed blijven zitten. Een nadeel van deze techniek: de spijkers of nietjes kunnen makkelijk loslaten en op het parcours belanden, met het risico van lekke banden bij de volgende wagens. Achter de wagen loopt in dat geval dan ook, als het goed is, een veegploeg gewapend met stoffer en blik mee. Figuranten die hun handen vrij hebben, houden zo gelijk het parcours veilig.

Bloemenvergadering

Kunnen dahlia’s vergaderen dan? Nee, maar de bouwers en ontwerpers wel. Aan de hand van de bouwtekeningen en/of maquettes bepalen zij, hoeveel bloemen ze van de diverse kleuren nodig hebben. De kwekers weten welke soorten en aantallen ze kunnen leveren en de Bloemencommissie krijgt dat dan natuurlijk ook te horen. Want die gaan op bezoek in Zundert om, te zien hoe de zaken ervoor en de dahlia’s erbij staan.
Dat alles komt samen in de Bloemenvergadering, zo’n kleine twee weken voor het begin van het corso. De bouwgroepen en mozaiekmakers doen daar hun bestelling, waarna de Bloemencommissie aan de slag gaat om de beschikbare kleuren en aantallen zo goed en eerlijk mogelijk over de groepen te verdelen. Reken erop, dat het toch altijd weer een aardig rekenklusje is. Maar het komt altijd goed.

De Nacht van Leersum

De vrijdag voor het corso verloopt soms koortsachtig (zie het kopje Corsokoorts hierboven). De bouwgroepen leggen de laatste hand aan hun wagens en de tijd begint te dringen. Soms zijn ze tot in de vroege ochtend nog aan het werk. Want de wagen moet af én op tijd op het parcours staan. Die nachtelijke activiteiten worden samengevat als “De nacht van Leersum”, waarbij onze lokale zender en mediapartner Regio 90 steevast voor de muzikale omlijsting zorgt, die op veel bouwplaatsen uit de speakers knalt én in de ether als ‘ruilplaats’ dient voor groepen, die dahlia’s over hebben of erger, tekort komen.

Het Geheim van Leersum

Het corso is voorbij. en dan? De wagens worden op maandag meestal direct ontmanteld (aaah!), maar de Bloemenkoningin is nog tot in het voorjaar in functie en geeft als corso-ambassadrice acte de presence door het bezoeken van diverse evenementen en officiële gelegenheden.

Toch begint dan al de zoektocht naar haar opvolgster. Maar als die gevonden is, mag dat natuurlijk nog niet bekend worden! Door het bestuur wordt haar dan ook op het hart gedrukt, vooral niets te verraden of per ongeluk te laten merken. De bekendmaking volgt namelijk pas is het voorjaar en tot die tijd draagt zij dus een geheim met zich mee: Het Geheim van Leersum. En het bewaren van dat geheim is soms nog best moeilijk, want heel Leersum gonst natuurlijk alweer van de geruchten!